Uludağ; Anadolu’ da Olympos adıyla anılan 6 kutsal dağın en görkemlisi. Kuzeybatı Anadolu’nun 2543 metreye ulaşan zirvesiyle en yüksek kütlesi olan Uludağ, Uluabat Gölü’nün doğusunda, Gemlik Körfezi’nin güneyinde yer alır ve kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda uzanır. Dağın uzunluğu 40 km., genişliği ise 20 km. kadardır. Batı ve güneyden Nilüfer çayı, kuzey ve doğudan Bursa ve İnegöl ovaları ile sınırlıdır.

Buzul gölleri üzerinde tüm görkemiyle yükselen 2543 metrelik zirvesi, birinci zamanda oluşan eski bir kütle olup, mermerleşmiş kireçtaşından oluşur. Altında ise granit kayalar yer alıyor. Açık havalarda çok uzaklardan fark edilen görkemli görünüşüyle Uludağ, Marmara Bölgesi’nin tarihsel ve turistik değerleri bakımından en ilgi çekici yöreleri arasındadır ve zengin bir floraya sahiptir. Uludağ’daki pınar kaynaklarından yıllık olarak alınan yaklaşık 12.7 milyon m3 su, Bursa’nın içme suyu ihtiyacının % 20’ sini karşılamaktadır.

Antik Çağ’ da Olympos adıyla bilinen, daha sonra diğerlerinden ayırt edilebilmesi amacıyla “OLYMPOS MYSIOS” diye adlandırılan bu dağ, tarihsel süreçte çeşitli dönemlerde değişik adlarla da tanınmıştır. Örneğin Mısırlılar MİSMOS demişler, Romalılar da kimi zaman COLOYERS adını uygun görmüşlerdir. Osmanlıların bölgeyi ele geçirmesinden sonra, bu dağdaki manastır ve dolayısıyla keşiş ve rahip çokluğu nedeniyle Uludağ'a "Keşiş Dağı" veya “Ruhban Dağı" adı verilmiştir. Bursa’nın 1326 yılında fethine kadar dağlarda keşişler yaşarken, bu tarihten sonra dervişler tarafından bir inziva köşesi olarak tercih edilmiştir.

Olympos Mysios veya Keşiş dağı, 1925 yılında “Bursa Vilayeti Coğrafya Cemiyetinin” girişimleri ve Dr. Osman Şevki’ nin önerisi ile Uludağ adını almıştır. Dağa bu adın verilmesini sağlayan Dr. Osman Şevki bey’ de bu tarihten sonra soyadı kanununun çıkmasıyla Uludağ soyadını almıştır. İstanbul veya Ankara yönünden Bursa’ ya gelişte tüm heybeti ile görünen ve şehrin sırtını yasladığı kütle aslında Uludağ’ ın görünen yüzü, kış turizmi ise bilinen yönü.

Çeşitli tarihlerde Bursa’ ya gelen yerli yabancı tüm seyyahlar Uludağ’ ı bir şekilde anlatmışlar. Evliya Çelebi ab-ı hayata benzer dediği 1060 adet pınardan, Türk’ lerin baharın müjdecisi saydıkları erguvan ağaçlarından bahseder. Pınarbaşı’ ndan çıkıp Zirve tepeye yaptığı geziyi, kar içinde yaşayan zülal kurdunu anlatır. Katip Çelebi, Pınarbaşı semtinden Emir Sultan’ ın kerameti ile çıkardığı Ayn-ı asa adındaki şifalı sudan bahseder.